Fundacja
Historia i informacje o Fundacji
Przychodnia
Macierzyństwo i Życie
 
Nauka Kościoła
Dokumenty
Naprotechnologia
Lekarze i instruktorzy

Leczenie

Diagnostyka i leczenie wg NaProTECHNOLOGY

10/03/10

Na podstawie prowadzonych kart obserwacji cyklu już nauczyciele metody Model Creightona mogą zauważyć pewne nieprawidłowości, wskazujące np. na zaburzenia hormonalne lub toczące się w obrębie narządu rodnego stany zapalne, które mogą prowadzić do obniżonej płodności lub zwiększonego ryzyka poronienia samoistnego. Następnie małżeństwo trafia do wykwalifikowanego lekarza, który poprowadzi diagnostykę laboratoryjną, obrazową czy laparoskopową (ok. 3msc), oraz potrzebne leczenie: zachowawcze i chirurgiczne (ok 6msc). W metodzie obserwacje i zapis objawu śluzu szyjkowego są bardzo skrupulatne i standaryzowane (według kilku skategoryzowanych właściwości ) Stworzono system obiektywnej oceny wydzieliny śluzowej (ang. Mucus Cycle Score) wg którego cykle podzielono na 3 główne kategorie wydzielania śluzu szyjkowego – cykle suche oraz cykle z ograniczoną i optymalną wydzieliną śluzową. W diagnozowaniu niepłodności modelem Creightona analizuje się następujące parametry:

1) długość cyklu menstruacyjnego
2) długość fazy przed i po owulacyjnej
3) występowanie dnia piku (owulacja)
4) ilość i jakość śluzu szyjkowego
5) zmienność występowania krwawienia
6) obecność plamienia przedmenstruacyjnego oraz brązowego lub czarnego plamienia na końcu krwawienia menstruacyjnego.

Klasyczna diagnoza lekarska opiera się na badaniu podmiotowym, przedmiotowym i badaniach dodatkowych. Badanie podmiotowe to wywiad lekarski, informacje których dostarcza pacjent. Karta obserwacji modelu Creightona stanowi bezcenne uzupełnienie wywiadu, dostarcza informacji, których uzyskanie w inny sposób jest bardzo trudne lub niemożliwe. Zwrócenie uwagi na biomarkery takie jak śluz, obecność plamień, brudzeń i krwawienie, rejestrowanie ich występowania w czasie cyklu menstruacyjnego pozwala na precyzyjne zaplanowanie dalszych badań. Po pierwsze badania przedmiotowego – fizykalnego opisywanego jako status praesens, ocena aktualnego stanu pacjenta.

Na przykład w okresie okołoowulacyjnym, który może występować w różnych dniach cyklu, pewne objawy, bolesność przy badaniu mogą być stanem fizjologicznym, nie wymagającym żadnego leczenia, również zgłaszane przez wiele pacjentek upławy i dyskomfort w okolicy narządów płciowych zewnętrznych nie zawsze są objawem chorobowym. Badania dodatkowe takie jak ultrasonografia i badania hormonalne dla uzyskania miarodajnych wartości powinny być przeprowadzone zgodnie z fizjologią danej kobiety, a nie w sposób schematyczny, bo tak wykonane mogą prowadzić do fałszywych wniosków. Prowadzenie obserwacji w sposób ciągły umożliwia również monitorowanie leczenia.

Już na podstawie karty widać postęp, co jest widoczne i zrozumiałe również dla małżeństwa, które w tym sposobie leczenia nie jest przedmiotem, ale uczestniczy w nim w pełny sposób. To od nich zależą wyniki i skuteczność. Oni wielokrotnie podejmują decyzje i stają się bardziej odpowiedzialni za własne zdrowie. Takie monitorowanie nie jest możliwe, z powodów technicznych i z powodu kosztów w żaden inny sposób. Nie możemy u wszystkich pacjentek wykonywać codziennie badań hormonalnych, nie możemy codziennie , przez wiele miesięcy wykonywać badań ultrasonograficznych. Dzięki monitorowaniu metodą Creigtona potrzebne badania dodatkowe wykonujemy dokładnie we właściwym czasie. Przez wiele lat badań i obserwacji, w Instytucie Pawła VI potwierdzono zgodność, korelację pomiędzy występowaniem biomarkerów i zmianami hormonalnymi oraz zmianami w czynności jajnika (folikulogeneza i luteogeneza) stwierdzanymi w badaniach USG.

Zgodnie ze schematem proponowanym przez Instytut Pawła VI etap diagnostyki obejmującej ultrasonografię, badanie nasienia, profile hormonalne cyklu oraz diagnostykę zabiegową to znaczy np. selektywna hysterosalpingografię hysteroskopię, laparoskopię close-up i inne według wskazań. Specyfika badania nasienia respektuje godność aktu małżeńskiego i nie zakłada pobrania nasienia poprzez masturbację. Nasienie pobiera się po normalnym akcie małżeńskim przy użyciu seminal collection device, zbiorniczka umożliwiającego takie pobranie. Wyniki badań naukowych potwierdzają wyższą wartość diagnostyczna nasienia pobranego w sposób naturalny, w stosunku do pobrań za pomocą masturbacji. Po ustaleniu rozpoznania następuje etap leczenia przyczynowego.

Leczenie obejmuje dostępne leczenie zachowawcze, precyzyjne leczenie hormonalne, leczenie chirurgiczne: czy to laparoskopowe czy klasyczną laparotomię. Szczególną uwagę zwraca wykorzystanie nowoczesnych technik laserowych, waporyzacji laserowej ognisk endometriozy, chirurgia rekonstrukcyjna jajowodów, wykorzystanie technik chirurgicznych w leczeniu PCOS, specyficzne postępowanie przeciwzrostowe. Celem leczenia jest uzyskanie poczęcia czego oczekujemy przez okres około roku. Jeżeli nie uzyskamy powodzenie należy doradzać adopcję.